حقیقت و آرامش در یک ظرف نمی گنجند. آرامش همان چیزی است که دروغ را به وجود می آورد.

دروغ نمودی از حقیقتی است که توانش را نداریم. شاعران دروغ گوترینند زیرا این ترسویان از زخم بیش از همه به دنبال آرامش می گردند.