۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شب» ثبت شده است

در شکوفه ها می نگرم

1. 
در شکوفه ها می نگرم
به یاد می آورم
روزی را
زیر خاک
درختی رویاند
بوسه هایمان

2.
دریا
چه پریشان می نمود
نزدیک شد ماه

3.
به درازا کشید
سایه ی شب
در زیر آفتاب
  • محمدجواد گلشن
  • شنبه ۱ اسفند ۹۴

شب از نگاه توست

ﺷﺐ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﯿﺎﻩ …

ﻓﮑﺮﯼ ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺩﻝ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﮐﻨﺪ


ﺷﯿﺮﯾﻦ من تویی ﻭ همان ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺏ

ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺍﯼ ﮐﻮﻫﮑﻦ کند


ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﭘﻮﭺ ﻣﺎ

ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻋﺰﻡ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻣﻦ ﮐﻨﺪ


ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻥ ﮐﻪ ﻗﺎﺻﺪﮎ ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ

ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺷﻨﻮﺍﯾﻢ ﺳﺨﻦ ﮐﻨﺪ


ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻋﺎﺷﻖ ﺳﺖ

ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺟﺎﯼ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﻗﺼﺪ ﻭﻃﻦ ﮐﻨﺪ

  • محمدجواد گلشن
  • جمعه ۳۰ بهمن ۹۴

عشق سفره ی عقد را پهن کرد

ﻋﺸﻖ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﻋﻘﺪ ﺭﺍ ﭘﻬﻦ ﮐﺮﺩ. ﺳﻔﺮﻩ ﺑﻪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﻣﺰﯾﻦ ﺷﺪﻩﺑﻮﺩ. ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﻃﻼ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ. ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎﻣﻮﻫﺎﯾﯽ ﮔﻨﺪمین ﻭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ به رنگ آبی دریا ﻣﺮﺍ ﻣﯽﻧﮕﺮﯾﺴﺖ . ﻋﺎﻗﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﮐﺮﺩ : ﺍﻟﻨﮑﺎﺡ ﺳﻨﺘﯽ ﻓﻤﻦ ... ‏[ﺳﮑﻮﺕ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺭﺍ ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.‏]ﺑﻨﺪﻩ ﻭﮐﯿﻠﻢ؟

.

.

.

.

.

.

با ﭼﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ؟

ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻫﺎﻧﺖ ﺭﺍ

ﺑﺎ پاپیون ﺗﺰﯾﯿﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ

ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺖ ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺭﺍ

ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﺗﻨﺖ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ

ﮐﻼﻫﺖ ﺭﺍ ﻗﺎﺿﯽ ﮐﻦ !

ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ؟

ﻭﻗﺘﯽ ﮔﺸﺎﺩﯼ ﮐﻼﻩ ﺭﺍ

ﺑﺮ ﺳﺮﺕ ﻓﺮﻭ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ

ﺑﻪ ﺭﺳﻢ ﺍﺩﺏ

ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺭﺍ

ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯾﺖ ﻓﺮﻭ ﺑﺮ!

ﮐﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺤﮑﻢ ﮐﺎﺭﯼ ﻋﯿﺐ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ !

ﮔﺮﺩﺁﮔﺮﺩ ﺣﺠﻠﻪ ﺭﺍ

ﺑﻪ ﻫﻠﻬﻠﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﯿﺪ

ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻫﺎ ﺭﺍﺷﻔﺎﻑ ﮐﻨﯿﺪ

ﻋﮑﺲ ﻫﺎﯼ ﻫﻨﺮﯼ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ

ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﻭﺯ

ﻣﺠﻼﺕ ﭘﻮﺭﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻓﺮﻭﺧﺘﯿﺪ

ﻭ ﻓﺮﺩﺍ...

ﺷﺐ

ﺑﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻣﻤﺘﺪ

ﻧﻮﻋﺮﻭﺱ ﺭﺍ ﮐﺸﺖ

ﻭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ

ﯾﮑﯽ

ﯾﮑﯽ

ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ

ﻭ ﻣﻦ...

ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻡ

ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ

ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﻧﯿﺎﻣﺪ !

  • محمدجواد گلشن
  • سه شنبه ۲۰ بهمن ۹۴

آدم برفی

ﺁﺩﻡ ﺑﺮﻓﯽ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺍﻡ
ﺑﻐﺾ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﺑﺮﺩﻡ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺁﻓﺘﺎﺑﺖ ﺧﻮﺭﺩ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﭼﮑﯿﺪﻡ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ

ﺩﻭﺩ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﺮﻡ ﺭﺍ
ﻣﺜﻞ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺗﺨﺘﻢ
ﻭﺳﻂ ﻋﺸﻖ ﺁﺗﺸﻢ ﺯﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺪﺑﺨﺘﻢ

ﺩﺍﺧﻞ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺩﻭﺩﯾﺪﯼ
ﺑﺎ ﺗﺒﺮ ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ ﺑﺸﮑﺴﺘﻢ
ﭼﻮﺏ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﻣﯿﺸﺪﯾﻢ ﺁﺧﺮ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﻫﺴﺘﻢ

ﺷﺐ ﺩﺭﻭﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﺮﺩ
ﺟﺮﻡ ﻫﺮ ﻋﺸﻖ ﺳﺮ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﮐﺮﺩﻡ
ﻧﻮﺭ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻫﺎ ﺗﭙﯿﺪﻥ ﺑﻮﺩ

ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﻢ
ﺗﺎ ﻣﮕﺮ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ...ﺩﯾﺪﻡ
ﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ! ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﻡ،ﻣﻦ،ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺮﺩﯾﺪﻡ

ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮔﻤﺖ ﮐﺮﺩﻡ
ﻣﺜﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ
ﺗﻮﯼ ﯾﮏ ﮐﺸﻮﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ
...
  • محمدجواد گلشن
  • دوشنبه ۱۹ بهمن ۹۴
شب
با گلوی خونین
خوانده‌ست
دیرگاه.
دریا
نشسته سرد.
یک شاخه
در سیاهیِ جنگل
به سوی نور
فریاد می‌کشد.

احمد شاملو
دنبال کنندگان ۵ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید